Ik heb je zoveel nog niet verteld. Wat ik je wel wil vertellen. Ik heb nog zoveel mooie woorden voor jou. Woorden die je af kan lezen in mijn ogen. Die je kan voelen aan mijn hartritme. Woorden die je kan zien, horen, als ik ze zeg. Maar ik zeg ze niet. Want ik ben er bang voor. Zo dat is het eerste, het is er tenminste uit.
Ik ben bang. Doodsbang. Ik sta doodsangsten uit als ik jou moet zeggen wat ik voel.
Zoals je weet stel ik me niet kwetsbaar op. Dit doe ik omdat ik niet gekwetst wil worden. Want als ik jou vertel wat ik eigenlijk al maanden zeggen moet, dan krijg jij de kans. En misschien vertrouw ik je nog niet genoeg. Misschien vertrouw ik mezelf niet, maar ik vertrouw het niet. Draait het daar niet allemaal om?
Ik ben bang om jou te zeggen wat ik zo graag wil vertellen.
Ik ben bang om te vallen.
Ik ben bang om gekwetst te worden.
Ik ben bang om mijn hart te breken.
Ik ben bang voor jou en mij, omdat het echt is.
Ik ben bang voor het leven.
Ik ben bang voor al het onbekende.
Ik ben bang om te zijn wie ik ben.
Ik ben bang om te falen.
Ja dit is eerlijkheid, Als jij hier bang voor bent moet je nu ophouden met lezen,
Maar ik ken jou, ik weet dat je doorleest. Jij wil altijd alles weten van mij. Jij wil altijd alles horen wat ik zeg.
Hier zeg ik het dan. Speciaal voor jou. Onthoud dit. Dit is voor altijd.
Ik hou van jou.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten