Scheur mij

Scheur mij in twee met de woorden die alleen jij zo goed uit kan spreken. De woorden die twijfel laten merken. Bijna ben ik kapot, maar dat ene sprankeltje hoop houdt mij tesamen. Het is jouw missie geworden om mij te breken, helaas gaathet minder gemakkelijk dan je verwacht had. Je had gehoopt dat het tweesecondenwerk was. Dan zou je je niet aan me hechten.

Als ik heel eerlijk moet zijn, dan zal ik toegeven dat ik het fijn vind. Jij. Jouw woorden. Jouw denegrerende woorden jegens mij. Ik geniet er intens van. Het geeft mij gelijk, ik beteken niets voor jou. Het bevestigt mijn gedachten en daar heb ik minder een hekel aan dan ik voorspelt had. Maar mijn voorspellingen komen vaak niet uit.

Het is vreselijk zoals jij mij behandeld. Het is verschikkelijk hoe ik het toelaat. Hoe ik er geen probleem van maak. En hou ik in jouw ogen zie dat jij intens geniet als ik weer eens huilend bij je wegloop met de woorden:"Dit was de laatste keer!". Je weet het. Dit was zeker niet de laatste keer. Er zullen nog vele laatste keren volgen en beide weten we dat als ik tranend wegstorm. Scheldwoorden vliegen in het rond, maar jij grijnst nog steeds.

Misschien is de liefde niet voor jou weggelegd en geniet jij alleen van haat. Misschien is dat het waar jij gelukkig van wordt. Het houdt mijn interesse tijdelijk, ik weet alleen niet hoe lang ik het vol zou kunnen houden. Elk moment kan de passie verdwijnen. Ik hoop het niet. Ik geniet van onze heftige ruzies en goedmakertjes. Het is een uitlaatklep waarbij ik al mijn opgekropte frustraties kan uiten.

Je scheurde mij in twee. Met jouw woorden. Met jouw twijfel. Bijna was ik kapot. Dat ene sprankeltje hoop heeft mij bij elkaar gehouden. Jouw missie is mislukt. Je hebt gefaald. Ik heb deze strijd gewonnen. En deze keer laat ik je niet meer zomaar gaan.