Afscheid nemen valt me zwaar, afstand nemen van het gewende, het normale. Afscheid nemen is niet voor mensen zoals ik weggelegd. Maar we kunnen niet om het nodige heen en daarom geven we toe aan onze behoeften. Onechte behoeften die gevoed worden door onechte gevoelens. Laat mij even gaan, en ik kom misschien weer terug.
Lastige beslissingen. Slechte momenten. Moeilijke gedachten.
Ach, het duurt maar even...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten