Zo.

Probeer me niet te behoeden voor mijn pijn. Jij weet niet hoe het voelt. Jij weet niet hoe het is om buitengesloten te worden. Het is lief dat je probeert mij geen pijn te laten voelen maar het zal je toch nooit lukken. De pijn dat ik buitengesloten wordt is erger dan de pijn van de reuma. Die laatste ben ik inmiddels wel aan gewend. Vraag me gewoon mee om iets leuks te doen. Als ik pijn heb, dan zeg ik wel nee. Ik heb ook een mond gekregen om te zeggen wat ik voel. Leg geen woorden in mijn mond. De reuma tast mijn hersenen niet aan. Lichamelijk is er een probleem, mentaal niet. Sluit me niet buiten, leg geen woorden in mijn mond en vraag me gewoon mee leuke dingen te doen. Ik bepaal zelf wat ik kan of niet. Jij niet. Nu niet, nooit niet.