Een geluidloos gesprek waarbij woorden vallen als druppen op de grond.
Rustig, maar met zekerheid. Onverwacht, af en toe, steeds.
Altijd zal het nooit zijn. Altijd is er niet.
Hoewel ik steeds zijn zal.
In stilte. Dat wel. Maar wel steeds.
Net als God die er altijd is je te beschermen, maar die je niet ziet.
Zo ben ik, maar dan anders.
Ik zal je niet beschermen, ik zal enkel advies geven.
Ik ben tastbaar, God niet.
Zien wel, horen niet.
Een geluidloos gesprek met mijn advies dat als bliksem overslaat van wolk naar wolk.
Snel, en indrukwekkend. Beangstigend, bevredigend, bevestigend.
Hoewel je me aankijkt met vragende ogen, zul je mij niet horen.
Alleen zien. Niet horen.
Een geluidloos gesprek.
Weet je nog?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten