De man die ooit lang en knap was, is nu klein met diepe groeven in het gezicht. Veel heeft hij zeker meegemaakt, dit wordt ook niet ontkend. Elke diepe groef verteld zijn eigen verhaal.
Zijn vrouw, in haar mooie zomerjurkje te dansen op de dansvloer. Hij zag haar voor het eerst. Zij straalde de zon, hij droomde de nacht. Wat was zij mooi. Het jurkje danste om haar heen alsof ze jaren intensief geoefend hadden. Zo ontmoette hij haar.
Alleen zij stierf vroeg. Ze liet hem achter met 3 jonge kinderen. Deze stierven op hun beurt ook.
Hij bleef alleen over.
"De schoonheid van herinneringen wordt onderschat", vertelt hij zijn kleinzoon wijs. "Iemand hoeft er niet te zijn om mooi te zijn, oma is ook nog steeds heel mooi."
Terwijl zij, in haar dansende zomerjurkje en met haar kinderen om haar heen naar hem kijkt, denkt ze: "Wanneer zou hij weer bij me komen?"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten