A strangers kiss

Ik zag jou staan, alleen, te staren in het niets. Wachtend op een antwoord van een niemand in het niets. Ik zag jou kijken naar het verleden. Je keek om je heen, hopend op een individueel. En ik zag jou. Jij zag mij staan, alleen, te staren naar jou. Wachtend op een blik van jou. Ik keek om me heen, maar mijn ogen trokken steeds weer terug naar jou. Ik hoopte op een antwoord, een stil gezegde van jouw mooie lippen. Jou lichaamstaal zei: kom maar hier. Dus ik kwam. Ik liep naar je toe, en je staarde, naar mij dit keer. Je keek, en zag. Je zag meer dan ik wilde laten zien. We stonden samen, te staren, naar het niets. Naar elkaar. En weer naar het niets. We spraken, zonder woorden weliswaar, maar we spraken. En we luisterden. Naar het niets, naar elkaar, en weer naar het niets...